DWD-MediaDWD-Media

informatief / betrokken / overzichtelijk

Column Dierenkliniek De Schelde: De sterilisatie van de teef; minder bekende aspecten

Ondanks dat iedereen weet dat een teef geopereerd moet worden om  loopsheid te voorkomen, worden in dit stukje een paar zaken belicht die minder bekend zijn bij het grote publiek.

 

Leeftijd

Vroeger vond men het verstandig om een teef altijd minimaal één keer loops te laten worden, omdat ze anders onvoldoende zou uitgroeien. Tegenwoordig is het advies om de ingreep reeds op hele jonge leeftijd te laten doen; op ongeveer 6 maanden, dus vóór de eerste loopsheid. De operatie is dan eenvoudiger (en dus minder operatierisico), maar vooral omdat opereren voordat er loopsheid is opgetreden, zorgt dat de kans op melkkliertumoren op latere leeftijd zo'n beetje nul wordt, tegen 10% bij intacte teven. 

Negatieve invloed van sterilisatie

Het berust op een misverstand dat er vachtproblemen ontstaan na een sterilisatie; in wetenschappelijke studies is hier geen bewijs voor gevonden.

Een ander misverstand is, dat het gedrag van de hond zou veranderen; het is juist zo, dat het gedrag van een teef anders is tijdens de loopsheid. De operatie zorgt dus dat uw hond het hele jaar door het karakter heeft van de hond die niet loops is.

Gewichtstoename kan wel optreden, als u dezelfde hoeveelheid voer zou geven die een intacte teef moet krijgen. De stofwisseling kan daadwerkelijk wat veranderen. Het is dus zaak om andere brokken aan te bieden (voor gesteriliseerde en gecastreerde honden), of gewoon 10-20% minder voer te geven!

Als vierde punt; urine-incontinentie (ongewild urine verlies) kan in zeldzame gevallen (< 1%) optreden, omdat het vrouwelijk hormoon een rol speelt in de spierspanning van de plasbuis. Zeker op oudere leeftijd kan daarom bij een hond in haar slaap wat urineverlies optreden. Dit vervelende fenomeen is overigens met tabletjes (levenslang, dat dan weer wel) goed te behandelen. Sommige grotere rassen zijn misschien iets gevoeliger hiervoor; reden om bijv. rottweilers, dobermann pinchers en boxers wel een keer loops te laten worden alvorens de sterilisatie te doen.

'Klassieke" of Kijk-operatie

Tegenwoordig wordt een sterilisatie regelmatig middels kijkoperatie gedaan. Reden is dat er dan slechts 2 of 3 kleine steekwondjes nodig zijn, tegen een snee(tje) van 5 cm over de middellijn van de buik. Bij grote honden zou hierdoor minder napijn zijn. Dit is overigens niet helemaal bewezen. Feit is wel dat elke techniek zijn specifieke complicaties kent; bij een kijkoperatie kan (gelukkig zelden) een miltbloeding ontstaan bij het inbrengen van de instrumenten, terwijl bij de klassieke operatie er (ook zelden) een kans is op problemen met de wondgenezing. Feit is wel, dat de dierenarts-chirurg in kwestie zal kiezen voor de techniek waarin hij/zij het meest ervaren is, zodat de kans op complicaties zo klein mogelijk zal zijn. De kijkoperatie is in ieder geval een kostbaardere techniek in verband met de investering van de dierenarts in het instrumentarium hiervoor.

Positieve neven-efffecten

Tot slot; behalve het reeds genoemde neven-effect van het minimaliseren van de kans op melkkliertumoren, is het ook zo, dat de vervelende schijndracht, die bij sommige teven standaard optreedt na de loopsheid, uiteraard ook niet meer aan de orde zal zijn bij een gesteriliseerde teef. En een baarmoederontsteking zal ook niet meer optreden; iets wat bij misschien wel 20% van de intacte teven op middelbare of oudere leeftijd gezien wordt. De behandeling hiervan is overigens het weghalen van de eierstokken met de ontstoken baarmoeder, alleen in dat geval moet dat dan gebeuren bij een oudere hond, die ook nog eens op ziek is ten tijde van de ingreep. Hierdoor is het risico van de operatie vanzelfsprekend een stuk groter dan de relatief eenvoudige operatie op jonge leeftijd.

 Dierenkliniek De Schelde

Zoomvlietweg 8, Heerle, Tel 0165-328516

Wouwsestraatweg 1, Bergen op Zoom